Στην παγωμένη Σουηδία ένας διάσημος, αλλά προσφάτως καταδικασμένος για συκοφαντία, δημοσιογράφος αναλαμβάνει για λογαριασμό ενός πάμπλουτου και ηλικιωμένου βιομηχάνου, την εξιχνίαση μιας υπόθεσης που κρατάει πάνω απο 40 χρόνια, τότε που η 16χρονη ανιψιά του εξαφανίστηκε μυστηριωδώς από την οικογενειακή έπαυλη. Όσο τα μυστικά αποκαλύπτονται, το παρελθόν της οικογένειας αποδεικνύεται όλο και πιο σκοτεινό. Μοναδική του βοήθεια, η Λίσμπεθ Σαλάντερ, μια εκκεντρική νεαρή ερευνήτρια με προβλήματα συμπεριφοράς αλλά και τη φήμη της καλύτερης στη δουλειά.
Στο προ 5ετίας Zodiac του, ο Φίντσερ πρόσφερε μια ολιγόλεπτη αλλά λυτρωτική εφίδρωση στον αναπαυμένο θεατή μιας αστυνομικής ίντριγκας που στόχευε στο κεφάλι και έπαιζε με τους όρους των αστυνομικών ταινιών του παρελθόντος. Μια άσκηση ύφους κλεισμένη σε μια και μόνο σκηνή, μια ανεπανάληπτη δοκιμασία αγωνίας συμπιεσμένη σε μερικά λεπτά της ώρας, έγινε η βάση μιας ολόκληρης ταινίας. Μέχρι να συνδέσει τα δυο του φιλμ και, τελικά, τη φήμη του ως σπουδαιότερου στιλίστα στο αμερικανικό σινεμά των τελευταίων χρόνων, υπό την επανάληψη του φόβου και της αγωνίας που έχτιζε με υπομονή, ο Φίντσερ δίνει επί διώρου ψυχή σε ένα κραυγαλέας πλοκής μυθιστόρημα αλλά και ένα ευρωπαϊκό φιλμ που εκτείνεται σε τρία μέρη. Μέχρι λοιπόν να οργανωθεί η σκηνή που αποκαλύπτει το σχέδιο ενός ιδιοφυούς δημιουργού, η σπάνια αφηγηματική του δεινότητα υπερκαλύπτει ένα πολυσέλιδο μπεστ σέλερ που τελικά δομείται ως ένα φιλμ χαρακτήρων δίχως να υπερκερνά την πλοκή, χαρακτήρων που αναγκάζονται να ζήσουν στο φόβο μιας κοινωνίας που ζει στην άγνοια. Τα ναζιστικά κατάλοιπα, η φενάκη της κρατικής πρόνοιας, η εύθραυστη ασφάλεια του ατόμου υπήρχαν για να διογκωθούν σε εφιάλτη.
Έχοντας μελετήσει το θάνατο απο την ανάποδη (ο καταραμένος έρωτας -εκκίνηση της ζωής- που ορίζεται από το χρόνο του τέλους, ή αλλιώς η απίθανη ιστορία του Μπέντζαμιν Μπάτον), αλλά και καταλήξει πως ο φόβος είναι συναίσθημα αρχέγονο, άρα και αναφέρεται ευθέως στο θάνατο, ρυθμίζει τη δεδομένη του βιρτουοζιτέ ώστε να λειτουργεί τον απόλυτο κοινωνικό τρόμο πίσω από μια ευρωπαϊκή -άρα και ξένη, το "θέμα" των ανήσυχων αμερικανικών συνειδήσεων- ατμοσφαιρική εκδοχή του. Οι ένοχες συνδέσεις του ευημερούς παρόντος με το σκοτεινό παρελθόν, ρίχνουν τις μάσκες μιας κοινωνίας διαρκούς νόσου και σήψης εσωτερικής, τόσο εσωτερικής όσο και κρυμμένης. Κρυμμένης όσο και κρυφής, όπως το κράτος που βιάζει τον πολίτη σε ανάγκη. Κι αν στα δικά μας το σκηνικό δεν προκαλεί και τόσο, ο δυτικός καθωσπρεπισμός καθρεφτίζει στα είδωλα μιας κοινωνίας βουτηγμένης στο φαίνεσθαι, ένα ακριβές θρίλερ των ζωών τους. Αυτή ήταν και η ανάγκη του επαναπροσδιορισμού ενός νωπού κινηματογραφικού τραύματος, η ανάγκη της ύπαρξης του Άλλου, της κόλασης που φέρνει ο αναγκαίος εχθρός.
0 Σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου