Κυριακή, 18 Δεκεμβρίου 2011

The Double (2011), του Michael Brandt ( * * )


Ο εν αποστρατεία πράκτορας της CIA, Πολ Σέπαρντσον, καλείται να επιστρέψει στην ενεργό δράση για να εξιχνιάσει τη δολοφονία ενός γερουσιαστή. Το έγκλημα μοιάζει να φέρει την υπογραφή του Κάσιους, ενός Σοβιετικού επαγγελματία εκτελεστή που θεωρούταν νεκρός από τους Αμερικανούς εδώ και χρόνια. Ο Σέπαρντσον αναγκάζεται από την υπηρεσία του να συνεργαστεί με το νεαρό πράκτορα του FBI, Μπεν Γκίρι, που έχει ειδικευτεί στο προφίλ και την εγκληματική δράση του Κάσιους, για να διαλευκάνουν μαζί το έγκλημα. Κι ενώ έχουν τελείως διαφορετική τοποθέτηση απέναντι στην αποστολή τους, οι έρευνες και τα στοιχεία που έρχονται σταδιακά στο φως θα οδηγήσουν σε αποκαλύψεις απρόσμενες και για τους δύο, ικανές να θέσουν σε κίνδυνο την ίδια τους τη ζωή.

Η απειλή για την Αμερική συνεχίζει να είναι εξωτερική. Αυτός, βλέπετε, είναι ο μοχλός συγκρότησης αλλά και συγκράτησης ενός έθνους που ζει ένα βίο παράλληλο στην πραγματικότητα του κόσμου. Είναι η συσπείρωση απέναντι από την απειλή που στο αμερικανικό σινεμά των κλισέ ξεκινά από την οικογένεια, διακαή πόθο αλλά και φαινομενική αρχή του αμερικανικού ονείρου (πριν από το απότομο ξύπνημα του οποίου, κανείς συνεχίζει να ονειρεύεται τις συνδεδεμένες αρετές - καθολικισμός, άρα οικογένεια, και έθνος - άρα οικονομία, άρα ευμάρεια, κούνια που σας κούναγε...).

Τουλάχιστον μέχρι να αραδιαστεί το παραμύθι του Ψυχρού Πολέμου και της παρελθοντολαγνείας του αμερικανικού φοβήτρου, το παιχνίδι παίζεται με όρους καλού αστυνομικού σινεμά, ο Γκιρ στήνει τον παραμορφωτικό καθρέφτη του εαυτού του στο προπέρσινο Brooklyn’s Finest με εντυπωσιακή ερμηνευτική δύναμη και κουράγιο και οι αλλαγές ταυτότητας δίνουν μία ενδιαφέρουσα χιτσκοκική διττότητα στους δύο χαρακτήρες που εξέπνεαν σεναριακά όσο το φιλμ οδηγούσε μία αυστηρή αφηγηματική γραμμή. Αυτό, δηλαδή, που σώζει την ταινία και δίνει ζωή στους δύο πόλους γύρω από τους οποίους κινείται, είναι το ψέμα στο ψέμα. Το ψέμα ως η αλήθεια που ζητάμε στο σήμερα. Ίσως, τελικά, να είναι μια καλύτερη ταινία από όσο νομίζαμε.